เข้าพรรษา…

เข้าพรรษา
รักษาสิ่งที่มีให้ดีที่สุด..         มีศรัทธาตั้งมั่นไม่หวั่นไหว..
มีชีวิตเป็นที่พึ่งของตนเอง..         มีลมหายใจเพื่อทำสิ่งดีๆ
เวลา..มีไม่พอที่จะลังเลสงสัย ทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยง ไม่แน่นอน
อย่าใช้อารมณ์ของใจสิ้นเปลืองกับเรื่องคนอื่น เสียเวลาเปล่า

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันเข้าพรรษา

วันเข้าพรรษา
“ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ขอพระเถระจงอดโทษซึ่งความผิดทั้งปวงที่พวกข้าพเจ้าได้กระทำล่วงเกินด้วยความประมาทในพระเถระ “

วันเสาร์ที่24 กรกฎาคม 2564

วันเสาร์ที่24 กรกฎาคม 2564

บุญวันอาสาฬหะบูชา

ข้าแต่พระรัตนตรัย
ด้วยการประพฤติปฏิบัติทั้งภายใน
และภายนอกขอบูชาแด่พระโพธิญาณ
พระพุทธัง พระธัมมัง พระสังฆัง
ขอให้แม่พระธรณีจงเสด็จมาเป็นทิพย์
ญาณให้แก่ข้าพเจ้าด้วยเถิดนะพระเจ้าข้า
นิพพานะปัจจัตโยโหตุ

สมาทานศีล๕

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ 3จบ

พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ
ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ
สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ทุติยัมปิ    พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ
ทุติยัมปิ    ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ
ทุติยัมปิ    สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ตะติยัมปิ   พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ
ตะติยัมปิ   ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ
ตะติยัมปิ   สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ

ปาณา ติปาตา เวระมณี สิกขา ปะทังสะมาธิยามิ

อทินนา ทาณา เวระมณี สิกขา ปะทังสะมาธิยามิ

กาเม สุมิฉา จารา เวระมณี สิกขา ปะทังสะมาธิยามิ

มุสา วาทา เวระมณี สิกขา ปะทังสะมาธิยามิ

สุราเมระยะ มัชชะปะมา ทัฏฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สมาธิยามิ

อิมานิ ปัญจสิกขา ปทานิ สมาธิยามิ3ครั้ง

อิมานิ มะยัง ภันเต ปังสุกูละจีวะรานิสะปะริวารานิ ภิกขุสังฆัสสะ
โอโณชะยามะสาธุ โน ภันเต ภิกขุสังโฆ
อิมานิ ปังสุกูละจีวะรานิ สะปะริวารานิปะฏิคคัณหาตุ อัมหากัง ทีฆะรัตตัง หิตายะ สุขายะ นิพพานายะ จะ ฯ

  ข้าแต่พระสงฆ์ผู้เจริญ
ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอน้อมถวาย
ผ้าบังสุกุลจีวร
พร้อมด้วยบริวารทั้งหลายเหล่านี้
แด่พระภิกษุสงฆ์ ขอพระภิกษุสงฆ์จงรับ
ผ้าบังสุกุลจีวร พร้อมด้วยบริวาร
ทั้งหลายเหล่านี้ของข้าพเจ้าทั้งหลาย
เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข เพื่อมรรคผลนิพพาน แก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ตลอดกาล

ข้าพเจ้าเป็นสะพานบุญรวบรวมปัจจัย
ที่เจ้าภาพร่วมบุญมาทุกบาททุกสตางค์
เป็นตัวแทนนำถวาย

ถวายผ้าไตรเพื่อครองนุ่งห่มในพรรษา
ตลอดสามเดือน แก่พระสงฆ์สามเณร
ตามวัดต่างๆจำนวน602ไตร เป็นเงิน 1,505,000บาท

ถวายเทียนพรรษา4เล่ม ถวายค่าน้ำค่าไฟอุทยานธรรมดงยาง
จำนวน 60,000บาท

ถวายสร้างวัด จ.สุรินทร์ จำนวน70,000บาท

ถวายสร้างเจดีย์วัดดงก้าวกัลยาราม
จำนวน600,000บาท

คุณไตรสรณคม คุณอรกัญญา สะภา
ถวายสร้างโรงพยาบาลศิลาลาด
จ.ศรีสะเกษ จำนวน500,000บาท

 ถวายมหาสังฆทานภัตตาหารแก่พระสงฆ์หมู่ใหญ่ ณ อุทยานธรรมดงยาง
 ตำบลคลีกลิ้ง อำเภอศิลาลาด จังหวัดศรีสะเกษ 

: ถวายภัตตาหารพระสงฆ์
 ณ วัดดงก้าวกัลยาราม ตำบลคลีกลิ้ง อำเภอศิลาลาด จังหวัดศรีสะเกษ

:ถวายภัตตาหารแก่พระสงฆ์
สามเณรวัดป่าดงบก อ.น้ำเกลี้ยง จ.ศรีสะเกษ

: ถวายมหาสังฆทานภัตตาหารแก่พระสงฆ์หมู่ใหญ่ ณ วัดสวนป่ากตัญญุตาราม
อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด

มอบอาหารแก่ผู้กักตัว 25 ครอบครัว
ต.คลีกลิ้ง อ.ศิลาลาด จ.ศรีสะเกษ

น้อมถวายทานศีลภาวนาเป็นพุทธบูชา
แด่คุณพระศรีรัตนตรัย  
ขออุทิศถวายแก่บิดามารดา ปู่ย่าตายาย
บรรพบุรุษ พี่น้องสายเลือดเดียวกัน
ตลอดทั้งลูกหลานบริวาร เพื่อนสนิทมิตรสหาย จงมีส่วนแห่งบุญทานทาน

ขอบุญนี้จงเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์
สรรพวิญญาน เจ้าป่าเจ้าเขา เจ้าทุ่งเจ้าท่า
เจ้าที่เจ้าทาง รุกขเทวดานางไม้ทั้งหลาย
หมู เป็ด ไก่ ช้าง ม้า วัว ควาย 
กุ้ง หอย ปู ปลา สัตว์น้ำจืด สัตว์น้ำเค็ม
พืชพรรณ ธัญญาหาร 
ตลอดถึงสรรพสัตว์ให้มหาสมุทรทั้งสี่ 
ให้มีส่วนในบุญ

ขอแผ่เมตตานำอุทิศให้เชื้อโรค เชื้อรา เชื้อไวรัสโรคระบาดทั้งหลายจงมีส่วนในบุญอย่าได้มีเวรอย่าได้มีกรรมต่อกัน

ขอแผ่เมตตานำอุทิศให้ยารักษาโรคในคน ยารักษาโรคในสัตว์ทุกชนิด จงมีส่วน
ในบุญ

ขอแผ่เมตตานำอุทิศให้พยัญชนะตัวอักษร ตัวเลข ทุกภาษาในโลกนี้

ขอแผ่เมตตานำอุทิศให้ธนบัติเงินตราทุกสกุลในโลกนี้จงมีส่วนในมหากุศลมหาสังฆทานเป็นอัศจรรย์

ขออำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยจงส่งผลให้ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นที่รักของ
มนุษย์และเทวดา
มีความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรม

เพื่อประโยชน์เพื่อความสุขเพื่อความพ้นทุกข์แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายตลอดกาลและนานเทอญ

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 คือวันอาสาฬหปุรณมีดิถี

วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 คือวันอาสาฬหปุรณมีดิถี 
หรือวันเพ็ญเดือนอาสาฬหะ
ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี แคว้นกาสี 
เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา
 ธัมมจักกัปปวัตตนสูตรแก่ปัญจวัคคีย์
การแสดงธรรมครั้งนั้นทำให้พราหมณ์โกณฑัญญะ 1 
ในปัญจวัคคีย์โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ 

เกิดความเลื่อมใสในพระธรรมของพระพุทธเจ้า จนได้ดวงตาเห็นธรรมหรือบรรลุเป็นพระอริยบุคคลระดับโสดาบัน 
ท่านจึงขออุปสมบทในพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า 
ด้วยวิธีเอหิภิกขุอุปสัมปทา 
พระอัญญาโกณฑัญญะ
จึงกลายเป็นพระสาวกและภิกษุองค์แรกในโลก 

และทำให้ในวันนั้นมีพระรัตนตรัยครบองค์สามบริบูรณ์เป็นครั้งแรกในโลก คือ มีทั้งพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้วันนี้ถูกเรียกว่า 

“วันพระธรรม” หรือ วันพระธรรมจักร อันได้แก่วันที่ล้อแห่งพระธรรมของพระพุทธเจ้าได้หมุนไปเป็นครั้งแรก คือวันที่มีพระสงฆ์เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก 

วันอาสาฬหะบูชา”วันพระรัตนตรัย”

ข้าพเจ้ามีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 คือวันอาสาฬหปุรณมีดิถี

วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 คือวันอาสาฬหปุรณมีดิถี 
หรือวันเพ็ญเดือนอาสาฬหะ
ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี แคว้นกาสี 
เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา
 ธัมมจักกัปปวัตตนสูตรแก่ปัญจวัคคีย์
การแสดงธรรมครั้งนั้นทำให้พราหมณ์โกณฑัญญะ 1 
ในปัญจวัคคีย์โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ 

เกิดความเลื่อมใสในพระธรรมของพระพุทธเจ้า จนได้ดวงตาเห็นธรรมหรือบรรลุเป็นพระอริยบุคคลระดับโสดาบัน 
ท่านจึงขออุปสมบทในพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า 
ด้วยวิธีเอหิภิกขุอุปสัมปทา 
พระอัญญาโกณฑัญญะ
จึงกลายเป็นพระสาวกและภิกษุองค์แรกในโลก 

และทำให้ในวันนั้นมีพระรัตนตรัยครบองค์สามบริบูรณ์เป็นครั้งแรกในโลก คือ มีทั้งพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้วันนี้ถูกเรียกว่า 

“วันพระธรรม” หรือ วันพระธรรมจักร อันได้แก่วันที่ล้อแห่งพระธรรมของพระพุทธเจ้าได้หมุนไปเป็นครั้งแรก คือวันที่มีพระสงฆ์เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก 

วันอาสาฬหะบูชา”วันพระรัตนตรัย”

ข้าพเจ้ามีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันนี้วันพระแรม15ค่ำเดือน8 ปีฉลู บุญรักษา สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัย

วันนี้วันพระแรม15ค่ำเดือน8 ปีฉลู
บุญรักษา สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัย

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ถ้ามีโอกาสพูด ขอให้พูดดี
ถ้ามีโอกาสคิด ขอให้คิดดี
ถ้ามีโอกาสทำ ขอให้ทำดี
เผื่อวันพรุ่งนี้ไม่มีจริง

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว วันเก็บอัฐิ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุทธชินวงศ์

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว
วันเก็บอัฐิ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุทธชินวงศ์

..มะลิลา..กับเหรียญในพาน..

..สวดมนต์ทุกครั้ง..ก็หยอดเหรียญไว้..อยากทำบุญเพราะมีไม่มาก..เพื่อร่วมบุญ..สะสมวันละเหรียญ..สองเหรียญมาส่งให้ถึงมือ..

..เงินที่ส่งมาถูกเทลงในพานอย่างสวยงาม..เพื่อทำพิธีเก็บอัฐิหลวงพ่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุทธชินวงค์..

..ดอกมะลิอยู่ในถุง..ตั้งแต่วันเคลื่อนศพ..
..บานอยู่ในถุงหนึ่งวันกับหนึ่งคืน..

..ผ่านมือหลายคน..กลิ่นของมะลิยังคงหอมอ่อนๆ กลีบของดอกมะลิไม่สวยเหมือนบานวันแรก..แต่ก็อยู่ในพิธี..

..ทำพิธีทอดผ้าบังสกุล..พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ขึ้นพิจารณาผ้าไตรจีวรสามรูป..

..ประทานสงฆ์ทำพิธีเทนำ้อบ..โปรยดอกมะลิ..บนอัฐิเก็บอัฐิใส่ภาชนะที่เตรียมไว้..

..เสร็จพิธี..เหรียญในพานถูกโปรยทำทาน..นำทางก่อนจะนำเข้ามาวางเพื่อทำบุญอุทิศถวายโดยสำนักราชวัง..

———————————

..ความกตัญญูกตเวที..อยู่ในใจไม่เคยลืม..
..สิ่งที่หลวงพ่อสมเด็จให้มา..ตอบแทนไม่หมดได้ในชาติเดียว..

..ขอสืบสานงานวิปัสสนากัมมัฏฐาน..ถวายหลวงพ่อสมเด็จต่อไป
ตามกำลังและสติปัญญา..

..คำฝากฝังครั้งสุดท้าย..
” หากหลวงพ่อเป็นอะไรไป..แม่ชีทำศพ
ให้หลวงพ่อด้วยนะ “

..แม่ชีกราบถวายชีวิต..ด้วยกาย..วาจา..ใจ..ตั้งแต่ต้นจนจบ 365 วัน..

..ขอถวายชีวิตให้พระพุทธศาสนา..เพื่อตอบแทนคุณของพระรัตนตรัย..ปฎิบัติบูชา..แด่หลวงพ่อสมเด็จพระพุทธชินวงศ์..
..ด้วยสำนึกในพระคุณหาที่สุดมิได้..

..น้อมกราบถวายด้วยความอาลัยยิ่ง..

..ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 15 :- ..หน้าสุดท้าย..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 15 :- 

..หน้าสุดท้าย..

อยากได้..อยากมี..อยากเป็น
คิดร้าย..อิจฉาริษยา
หลง..ไม่รู้จริง..โง่เขลา 
ถือตัว..เห็นผิด
ลังเลสงสัย..เคลือบแคลง 
หดหู่..ท้อแท้..ถดถอย..ฟุ้งซ่าน 
ไม่ละอาย..ต่อความชั่ว
ไม่เกรงกลัว..ต่อความชั่ว 

เคยใช้อารมณ์กิเลสเหล่านี้..ดำเนินชีวิต
ไม่เคยรู้จักความสุข..มีแต่ความทุกข์
ที่สาดเข้ามาในใจ..ทั้งวัน..ทั้งคืน 

อารมณ์กิเลส..ไม่ให้คุณแก่ใคร
เป็นอุปสรรค..ในการทำความดี..อย่างยิ่ง
เจริญวิปัสสนา..แผ่เมตตา
ให้รากเหง้า..แห่งกรรม
ทำให้กิเลสที่หนาแน่นในใจ..ค่อยๆเบาบาง

ชีวิต..มีไว้ให้เรียนรู้
สุข..ทุกข์..มีไว้ให้เข้าใจ
อยากอยู่..อย่างสงบ..ต้องเดินหน้าไป
ไม่ถอยหลัง..หรือ..ย้อนกลับ..ไปรับกิเลสเข้ามา 

มีลมหายใจ..เป็นเครื่องอยู่..วันต่อวัน
บางวัน..สุขภาพดี..จิตใจเบิกบาน
บางวัน..สุขภาพไม่ดี..ใจก็พลอยห่อเหี่ยว

>>ความไม่แน่นอน..เกิดขึ้นตลอดเวลา<<
>>เดี๋ยวดี..เดี๋ยวร้าย..สภาพไม่เที่ยง<<

ไม่ปล่อย..ให้อารมณ์กิเลสอยู่เหนือใจ
เพราะอารมณ์กิเลส..คือ..สาเหตุแห่งการก่อเวรก่อกรรม..แก่ตนเองและผู้อื่น

>>อดทน..อดกลั้น..ยับยั้ง<<
เห็นโทษของกรรม..ที่ข้ามภพ..ข้ามชาติ
..ชีวิตจึงมีค่า..มากกว่าที่คิด..

ทุกชีวิต..ต่างมีคุณค่าต่อโลก
มีคุณค่า..ต่อครอบครัว..ต่อกันและกัน
ไม่มีใคร..อยู่ได้..โดยไม่เกี่ยวข้องกับใคร
ต่างต้องอาศัย..ซึ่งกันและกัน..น้อยบ้าง..มากบ้าง
..ทุกชีวิต..จึงมีค่าต่อกัน..เกื้อกูลซึ่งกันและกัน..ไม่ทางตรง..ก็ทางอ้อม..

..ทำงานร่วมกัน..
การสำรวมระวัง..กาย..วาจา..ใจ
เป็นเครื่องอยู่ร่วมกัน..ทำให้เกิดความสามัคคี..เกิดความสุข..ในการทำงาน

..ชีวิต..มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย..

..ทำกรรมดี..
ก็ได้รับความสุข..ความเจริญ กรรมดี..เหมือนกัลยาณมิตรที่คอยให้ความอุปการะ..ส่งเสริมให้ประสบแต่ความสุข..ความเจริญ..

..ทำกรรมชั่ว..
..กรรมชั่ว..ก็คอยล้างผลาญ..
..ให้พบแต่ความทุกข์และความเสื่อม..

..เมื่อใด..ที่ท่านลงมือปฏิบัติธรรมจริงจัง..
ท่านจะเข้าใจสัจธรรม..ของกิเลสในใจท่านดี..กว่าผู้อื่น 

จบ..ปัตจัตตัง..ธรรมทาน..หน้าสุดท้าย
สาระประโยชน์ใด..เกื้อกูลแก่การเจริญกุศลความดี..ข้าพเจ้าขอน้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่คุณพระศรีรัตนตรัย..

..สาธุ..ปัตจัตตัง..ธรรมทาน..

..ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 14 :- ..กรรมพันธุ์..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 14 :- 

..กรรมพันธุ์..

สู้..กับอารมณ์ในใจทุกนาที
กระทบ..ทั้งกุศล..และอกุศล
กรรม..เป็นเรื่องละเอียดอ่อน

เมื่อกายพร้อม..ใจพร้อม..ลงมือปฏิบัติจริงจัง..ทุกเรื่องเป็นข้อสอบ..อย่างดี

..สู้กับใจ..
ศรัทธาที่ตั้งมั่น..ควบคุมความลังเลสงสัย
ความเพียร..ควบคุมความเกียจคร้าน
สติ..ควบคุมความประมาท..ความงมงาย
สมาธิ..ควบคุมความฟุ้งซ่าน
ปัญญา..ความรอบรู้..ควบคุมแยกดีชั่ว
พลังงาน..ขับเคลื่อนกุศลให้เกิดขึ้นในใจ

กำลังของทาน..กำลังของศีล..ทำให้สมาธิมีกำลัง..มีสติ..ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว

..สู้กับกาย..
โรคภัยไข้เจ็บ..เป็นข้อสอบอย่างดี
ทำให้อดทน..ต่อความอยาก 
ทุกข์..เกิดกับกายทุกครั้ง..ที่ติดในรส
กินมาก..น้ำตาลขึ้น..ปัสสาวะทั้งวันทั้งคืน
ไตเสื่อม..หมดแรง..เป็นอุปสรรคในการเจริญสติ

..เริ่มต้นทุกวัน..กินแต่พอดี..พออยู่ได้..
..ระดับน้ำตาลในเส้นเลือด..คือ..ผลของความอดทน..มีเบาหวานเป็นเพื่อน..ค่อยเตือนสติ..ไม่ให้ติดในรส..

..ระวังมาก..ตึงไปอีก..น้ำตาลต่ำ..
 ..เป็นลม..จะล้มทั้งยืน..ไม่เป็นไรมีสติ..
..นั่งหายใจลึกๆ เอาน้ำหวานมาดื่ม..ให้น้ำตาลขึ้น..

..หลับตา..พิจารณากฏไตรลักษณ์..

..ลักษณะไม่เที่ยง..มีการแปรเปลี่ยนเป็นธรรมดา..

..ลักษณะทนอยู่ตลอดไม่ได้.. 
..ถูกบีบคั้น..ด้วยอำนาจของธรรมชาติกาย..ไม่สามารถทนอยู่ในสภาพเดิมได้ตลอด..

..ลักษณะไม่สามารถบังคับบัญชา..
..ให้เป็นไปตามต้องการได้..
..ไม่สามารถบังคับ..ให้ชีวิตแข็งแรง..ยั่งยืนได้ตลอด..
..ไม่สามารถบังคับจิตใจ..ให้เป็นไปตามปรารถนา..

..หนทาง..ยังอยู่อีกยาวไกล..
..กรรมที่เป็นกรรมพันธุ์..แม่เป็นเบาหวาน..
..เลือดเนื้อ..ที่แม่ให้มาตั้งแต่เกิด..ได้รับ
มรดกทางสายเลือด..ทำให้เป็นโรคเดียวกันกับแม่..

..ทุกข์..ทำให้เห็นกฏไตรลักษณ์..อย่างแจ่มแจ้ง..

..กฏไตรลักษณ์..ธรรมวิเศษที่สามารถทำให้เห็นความเป็นจริง..ของกาย..ใจ..
เป็นเส้นทาง..เข้าสู่มรรคผล..ได้ไม่ยาก..แต่ก็ไม่ง่าย..

..ใช้เวลา..และโอกาส..อย่างมีคุณค่าที่สุด..
..ใช้ร่างกาย..ที่พ่อแม่ให้มา..สร้างบุญกุศล..อุทิศให้ทุกวัน..อีกครูบาอาจารย์..ปู่ย่าตายายผู้ล่วงลับ..

..มีกายสังขารก็มีโอกาส..
..ไม่มีกายสังขารก็หมดโอกาสทุกอย่าง..

..มีสติ..ให้รู้เท่าทัน..
..รู้เท่าทัน..ในการเคลื่อนไหว..
..กายสังขาร..ในอันที่จะการสร้างกรรมใดๆ นั่น..คือ..ศีล..

..รู้เท่าทันในอารมณ์..ที่ปรุงแต่ง..
..จนจิตเป็นอิสระ..จากอารมณ์..นี่..คือ..สมาธิ..

..รู้เท่าทันความคิดทั้งหลาย..
ว่า ความคิดเป็นเหตุ..เป็นผลหรือไม่..นี้คือ..ปัญญา..

..การเรียนรู้..กาย..ใจ..ไม่จบสิ้นง่ายๆ
ผลของกรรมดี..และกรรมไม่ดี..ส่งมาเป็น
อารมณ์ต่างๆอย่างแยบยล

เรื่องที่เขียน..ไม่ใช่เรื่องที่อ่านมา
เป็นเรื่องที่ปฏิบัติมาเฉพาะตัว..เฉพาะตน
..น้อมถวายอุทิศให้บิดามารดา..

..ถวายเป็นพุทธบูชาแด่คุณพระศรีรัตนตรัย..

..สาธุ..ปัตจัตตัง..ธรรมทาน..

..ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 13 :- ..ชีวิตเดียว..

ปัตจัตตัง ธรรมทาน -: หน้าที่ 13 :- 

..ชีวิตเดียว..

ดำเนินชีวิต..ด้วยความโลภ..โกรธ..หลง
ไม่มีสติปัญญา..ทำให้ชีวิตไร้อิสระภาพ
ชีวิต..มีแต่ความทุกข์..ดิ้นรน
ไม่เคยค้าขายสุจริต..มีโอกาสต้องโกง 

เรือ..ที่ประกอบอาชีพ..เริ่มประสบภัยของกรรม..ชนตอใต้น้ำ..จมดิ่ง..สองวันต่อมาพายุซัด

เรือพังพินาศ..เงินทองที่เก็บไว้..น้ำทะเลพัดหายสิ้น..หมดทุน..หมดกำไร..ทุกข์กาย..ทุกข์ใจ..ขั้นเป็นบ้า

..เริ่มต้นใหม่..ค้าขายเหมือนเดิม..

..ค้าขายโกงเขามา..
เริ่มโกงเที่ยวละห้าพัน..บางทีก็บวกเกินเป็นหมื่น..เก็บเงินได้เยอะมาก 
โกงไว้ร้อยเที่ยว..ถูกโกงหนึ่งร้อยลำเรือ

..สวดมนต์ทุกวัน..แต่ไม่เคยรักษาศีล..แม้แต่ข้อเดียว..
..รู้จักความสุข..แต่ไม่เคยเสวยสุข..
..เสวยแต่ความทุกข์..
..มีแต่ความกลัดกลุ้ม..หาทางออกไม่เจอ..

..ความโลภ..โกรธ..หลง..
..ทำให้มีชีวิตแบบคนขาดสติ..
..สร้างกรรมชั่ว..ผิดศีล..ผิดธรรม..
..ไม่ละอาย..ไม่เกรงกลัวต่อบาป..
..ยิ้มหัวเราะทั้งวัน..ในใจมีแต่ความอิจฉา..
..ด้วยความโกรธ..โลภ..หลง..

..ใช้ชีวิตด้วยความประมาท..
..มีกระบวนการของกรรม..คอยส่งผล..
..ทุกข์กาย..ทุกข์ใจ..ไม่รู้จักบาป..ไม่รู้จักบุญ..

..มีความจองเวร..อาฆาตเบียดเบียน..ตนเองและผู้อื่น..
..พูดโกหกหลอกลวง..ส่อเสียดนินทา..
..พูดเอาดีเข้าตัว..พูดชั่วไม่มีมงคล..
..ไปที่ไหนก็แตก..สังคมรังเกียจ..ทำร้ายตนเองโดยไม่รู้ตัว..

..หาเลี้ยงชีพด้วยความทุจริต..
..ความเจริญไม่มี..กลายเป็นหนี้กรรม..
..ไม่สนใจสุขภาพ..กินทุกอย่างที่อยากกิน..
..ในที่สุด..โรคภัยไข้เจ็บตามมาเบียดเบียนกาย..
..เป็นโรคกรรมร้ายแรง..รักษาไม่หาย..
..อยู่ร้อนนอนทุกข์..ถอดถอนใจทั้งวัน..

..ตายทั้งเป็น..แบบมืดสนิท..มาครึ่งชีวิต..
..คร่ำครวญเรื่องทุกข์ใจให้แม่ฟัง..

แม่พูดว่า “ซื่อกินไม่หมด..คตกินไม่นาน”
“แม่ทำบุญใส่บาตร แม่ทำบุญตรวจน้ำ จุดธูปบอกแม่พระธรณีทุกวัน ให้บุญรักษา ให้คุณพระ..เมตตาลูกทุกคน”

คิดในใจว่า จะเริ่มคิดดี..พูดดี..ทำดี..ตอนไหน
ทางโลกใช้ชีวิตสุดโต่ง..สุงสุด..ต่ำสุด
อยู่กับใครก็มืด..คิดคบแต่เรื่องทำชั่ว

..ในเส้นทางธรรม..
ความไม่แน่นอน..เกิดขึ้นตลอดเวลา
ยอมรับในความไม่เที่ยง..ไม่แน่นอน

..ทุกขัง..อนิจจัง..อนัตตา..
..ทำให้มีดวงตาเห็นธรรม..
 ..ปล่อยวางอารมณ์โลภ..โกรธ..หลง..
..ไม่มีตัว..ไม่มีตน..ที่สุดแล้วไม่มีอะไรเลย..

แสวงหาช่องทาง..เพื่อเรียนรู้ศึกษาธรรม
สำเร็จนักธรรมศึกษาเอกในเวลาสามปี
เป็นวิทยากรบรรยายธรรม..สอนธรรม
ด้วยหลักของศีลห้า..และหลักกรรม

..ทบทวนศึกษาสมถะกรรมฐาน..
..เรียนรู้วิปัสสนากรรมฐาน..
..ตามแนวสติปัฏฐานสี่..
..สร้างระเบียบให้มีในตน..
..สร้างกุศลให้เกิดมีในใจ..

..บุญ..ที่ทำโดยไม่คิดถึงผลตอบแทน..
..ส่งผลให้มีโอกาสได้รับใช้ใกล้ชิด..
..หลวงพ่อสมเด็จพระพุทธชินวงศ์..
..อดีตเจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการามวรวิหาร..

แสวงหาโอกาสสร้างบุญ..ในพระพุทธศาสนา..ด้วยศรัทธาตั้งมั่น..ไม่หวั่นไหว
ดูกาย..ดูใจ..ทุกอารมณ์

..เก่งมาก..เรื่องกระทบใจ..ก็มาก..
..ร้องไห้บ้าง..เหนื่อยบ้าง..แต่ไม่เลิกล้ม..
..เลือกเดิน..เส้นทางสายเอก..
..อุปสรรค..ย่อมทดสอบกาย..ใจเป็นเรื่องธรรมดา..

..คิดถึงสิ่งที่ทำ..
..มีความพอใจในฐานะแห่งตน..
..เป็นกำลังใจ..ที่มนุษย์เช่นเราควรพอใจในสิ่งที่ตนกระทำ..

..พากเพียร..ในการกระทำอย่างต่อเนื่อง..
..ไม่ขาดตอน..เป็นระยะยาว..จนประสบความสำเร็จ..ด้วยความกล้าหาญ..

..มีสมาธิไม่ทอดทิ้ง..รับผิดชอบสิ่งที่ทำ..
..ตามความรู้สึกในใจตน..
..ทำวัตถุประสงค์นั้น..ให้เด่นชัดปรากฏ..

..ใช้ปัญญา..สอดส่องเหตุและผล..
..แห่งความสำเร็จ..เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ให้ลึกซึ้งยิ่งๆ ขึ้นไปตลอดเวลา..

..ยิ่งให้..ยิ่งได้..
..ให้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ..จริงใจ..
..ไม่มีอะไรแอบแฝง..สิ่งที่ได้กลับมา..
..ไม่มีคำบรรยาย..

–ชีวิตเดียว–
..ชีวิตเลือกได้..คิดได้..ชีวิตเปลี่ยน..

..ข้าพเจ้าเป็นหนึ่งในพระพุทธบริษัท..
..แม้เหลือเวลาเพียงราตรีเดียว..
..ไม่เคยเสียดาย..เวลาที่ผ่านมา..
..พระรัตนตรัย..ทำให้ชีวิตมีคุณค่า..

..ปักหมุดที่นิพพาน..

น้อมถวายทุกตัวอักษร..ถ้อยทุกธรรม..บูชาคุณบิดามารดาที่ให้ชีวิต

..น้อมถวายปัตจัตตัง..ธรรมทาน..
..เป็นพุทธบูชาแด่..คุณพระพุทธ..คุณพระธรรม.:คุณพระสงฆ์..

..สาธุ..ปัตจัตตัง..ธรรมทาน..

..ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ..