อ่านหนังสือวันละหน้าปี2020 : สัตว์โลก

อ่านหนังสือวันละหน้าปี2020
10นาทีชีวิตเปลี่ยน

สัตว์โลก

แม่รู้มั้ยว่าโรคระบาดเกิดจากอะไร?

แม่จะอธิบายถึงสัตว์โลกที่ไม่ใช่มนุษย์ ถูกเบียดเบียนด้วยน้ำมือมนุษย์ทุกวัน วันละมากมายนัก มนุษย์ส่วนใหญ่ดื่มนมวัวนมควายทุกวันแทบทุกคน กินนมเพื่อให้ระบบในร่างกายขับถ่ายเป็นปรกติ ดื่มเป็นชีวิตประจำวัน

การประกอบอาชีพเลี้ยงสัตวเพื่อรีดนมขาย
ต้องฉีดยาฆ่าแมลงในโรงเรือน ต้องฉีดยาเร่งน้ำนมเหมือนใส่ปุ๋ยต้นไม้ ฝืนธรรมชาติ

ต้องใช้วัวนมกี่ตัวเพื่อเลี้ยงคนทั้งโลก เลี้ยงมากก็เบียดเบียนสัตว์อื่นมาก ที่จริงมนุษย์กินสัตว์เป็นอาหารมานาน

เรือลากปลาในทะเล ฟามสัตว์ต่างๆถูกมนุษย์กลืนกินมหาศาล ความเคยชินทำให้ ไม่รู้สึกว่าแปลก

พระพุทธศาสนาสอนให้แผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์ เพื่อให้สัตว์เหล่านั้นมีส่วนในกุศลความดีที่มนุษย์อย่างพวกเรา สวดมนต์ภาวนา รักษาศีล5

เราเคยดื่มกินเป็นเลือดเป็นเนื้อเป็นกระดูก
เพื่อการไม่จองเวร ด้วยการแผ่เมตตา

อ่านต่อ

ข้าแต่ผู้มีพระภาคเจ้า…

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าข้าพเจ้าเกิดมาในกึ่งพระพุทธศาสนา
มีศรัทธาในคุณของพระศรีรัตนตรัย เชื่อว่าการเกิดแก่เจ็บตาย
เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ขออำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยจงส่งผลให้ข้าพเจ้าทั้งหลายมีชีวิตอย่างมีสติ

มีโอกาสทะนุบำรุงบิดามารดาและทะนุบำรุงพระพุทธศาสนา ขอคุณพระพุทธ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์จงส่งผลให้คำอธิฐานเป็นผลสำเร็จด้วยเทอญ

อ่านออกเสียงด้วยนะคะ

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

อ่านหนังสือวันละหน้าปี2020 : อ่านใจตน

อ่านหนังสือวันละหน้าปี2020
10นาทีชีวิตเปลี่ยน

อ่านใจตน

การมีโอกาสปฎิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอ
ทำให้เห็นความละเอียดอ่อนของพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ เห็นอย่างสว่างกระจ่างใจ

คนซื่อสัตย์ไม่เอาของใคร ทำทุกอย่างด้วยความสุจริต ใครซื่อสัตย์ด้วยก็คบกันนาน ถ้าถูกใครคตโกงคนซื่อจะจดจำจนตาย ไม่คบหาเกิดความรังเกียจ จุดนี้จะเห็นได้ว่า
คนซื่อสัตย์เชื่อมั่นตนเองสูง

คนที่เคยอ่อนน้อมถ่อมตนวันหนึ่งมีอำนาจ
อำนาจย่อมทำให้ความอ่อนน้อมถ่อมตน
หายไป หายไปเลย กลายเป็นคนที่มีความทรนง หยิ่งยะโสไม่ฟังความคิดเห็นของใคร ความหลงทำให้สิ่งที่เคยมีหายไป

คนเห็นแก่ตัวไม่สนใจใคร ใครจะเดือดร้อนอย่างไรจะไม่เดือดร้อนด้วย โลภมากไม่เชื่อ
นรกสวรรค์ ชาติหน้าช่างมัน ชาตินี้สบายไว้ก่อน ความโลภจะมีลักษณะแบบนี้

คนใจเร็วใจร้อนไม่ค่อยได้สาระเสียหายมากกว่าได้ประโยชน์ โครงการ108
จับไม่ติด ความอดทนน้อย เริ่มได้ไปต่อไม่เป็นฝันไกล สังคมสูงชอบโชว์

คนใจเย็นค่อยเป็นค่อยไป ปลูกต้นไม้รอผลเก็บเกี่ยวและร่มเงา อยู่กับสังคมได้ไม่นาน
โลกส่วนตัวสูง

ตัวอย่างใจคนทั้งหลายก็เรานี่แหล่ะที่เคยเป็นแบบนี้ใช้ชีวิตแบบนี้เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ในแต่ละช่วงเวลาทำให้นิสัยใจคอที่ไม่เคยฝึกหวั่นไหวไปตามกิเลสกองใหญ่ โกรธโลภหลง

น่าค้นหายิ่งนักใจที่ไม่เคยฝึก ถูกห่อหุ้มด้วย
ไฟที่พร้อมจะเผาใจให้ร้อนลน สับสนในความชั่วและความดี

ทำชั่วก็คิดว่าทำครั้งสุดท้าย
คิดแบบนี้ทุกครั้งที่ทำ
ทำดีก็คิดว่าทำดีมานานไม่เห็นได้ดี
ทำดีได้ดีจริงหรือเปล่า

ไม่ได้เรียนรู้พระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งทำให้อารมณ์อยู่เหนือสติ ขาดความยับยั้ง
ชั่งใจ รู้ไม่ทันอารมณ์ต่างๆที่ไหลเขามาทุกนาที ว่าจะตั้งรับอย่างไร ไม่มีปัญญา

พื้นฐานของจิตที่ฝึกดีแล้วก็อาจตกอยู่ในมานะว่าดีกว่าเหนือกว่าอีก การเรียนรู้กายกับจิตไม่จบสิ้นง่ายๆในเมื่อชีวิตยังตั้งอยู่
ต้องเคยสอบสวนตนอยู่เสมอ

จะได้ก้าวผ่านความยึดมั่นถือมั่นตัวตน ความอิจฉาริษยาที่ดองอยูในจิตในใจมานานแสนนาน

พระธรรมของพระพุทธองค์ดับทุกข์ได้จริง
ลงมือปฎิบัติด้วยความเชื่อและความศรัทธา
เห็นทุกอย่างตามความเป็นจริง ไม่นานจะเข้าใจทุกอย่างด้วยความเป็นจริงว่า

ไม่มีเรื่องใดบนโลกนี้เกิดขึ้นด้วยความบังเอิญ
อ่านใจตนออกบอกใจตนได้ก็พอ
ไม่ต้องไปอ่านใจใคร เสียเวลา

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

จดหมายฉบับที่ 5 : ถึงลูกรักทุกคน

..จดหมายฉบับที่ 5..💌

..ถึงลูกรักทุกคน..

การดำเนินชีวิตตามธรรมชาติ เป็นความสุข

ดำเนินชีวิตฝืนกฎเกณฑ์เป็นความทุกข์
..ยิ่งฝืนมาก..ยิ่งทุกข์มาก..
ให้นึกไว้เสมอว่า เรากำลังช่วยตนเองและผู้อื่นให้ผ่านไปด้วยกัน

ลูกไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตคนอื่นก็ได้ หากโลกใบนี้มีลูกคนเดียว

เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว ทำให้ต้องรับผิดชอบร่วมกัน

ลูกอย่าทำร้ายคนรอบข้าง ด้วยอารมณ์ จะด้วยสาเหตุอะไรก็แล้วแต่

นาทีนี้ลูกต้องมีสติ หน้าตาที่แสดงอารมณ์ต่างๆ มีผลกับคนรอบข้างอย่างมาก แสดงความสดใสเบิกบาน บ้านก็เป็นสุข

ทำหน้าเบื่อโลก ไม่พูด ไม่คุย คนอยู่ด้วยก็อึดอัด ลูกต้องรักษาอารมณ์
เราเคยเรียนวิปัสสนากัมมัฎฐานมาแล้ว เอามาใช้กับชีวิตได้ทุกวัน ความเป็นจริงของกายกับจิต

..อย่าปรุง..อย่าปรี๊ด..
..โรคระบาด..ไม่น่ากลัวเท่าโรคอาละวาด..

ถึงเวลากิน ก็ต้องกิน ถึงเวลานอน ก็ต้องนอน..อย่าลีลา..ลูกต้องให้ความร่วมมือกับคนในบ้าน จะทำอะไรตามใจเหมือนอยู่นอกบ้านไม่ได้

รู้ว่าเบื่อ รู้ว่ากลุ้ม ลูกต้องอดทน ไม่ได้ให้ทนอยู่คนเดียว ต้องอดทนร่วมกันทั้งโลก

เสื้อผ้าสวยงามที่มี เอาออกมาใส่ ใส่เดินอยู่ในบ้านนี่ล่ะ ถ้วยชามสวยๆก็เอามาใส่ข้าวปลาอาหาร สร้างความสุขให้คนในบ้านจะได้ไม่เครียด

เบื่อสวดมนต์ก็ร้องเพลงได้
เต้นออกกำลังกายอยู่ในบ้าน หาอะไรทำ เบิร์นไขมันออกไป จะได้ไม่ต้องกังวลกับความอ้วน

..ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นเป็นอมตะ..
..เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านไป..
..ไม่ต้องเอาชนะใคร เอาชนะใจตนเองก็พอ..
..ปรับตัวให้อยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขได้..
..เพียงเข้าใจที่จะอยู่..ให้มีความสุข..

..นาทีนี้..ชีวิตที่มีลมหายใจสำคัญที่สุด..

..รักลูกที่สุด..จากแม่..

..แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ..

วันที่29-30มีนาคม2563 ส่งกำลังใจเป็นหน้ากากและน้ำดื่ม

วันที่29-30มีนาคม2563
ส่งกำลังใจเป็นหน้ากากและน้ำดื่ม

รพ.จ.เพชรบรี
รพ.จ.ประจวบคีรีขันธ์
รพ.จ.นครราชสีมา
รพ.จ.นครศรีธรรมราช
รพ.จ.ภูเก็ต
ลำเลียงน้ำดื่ม3,000โหล
นำส่งโรงพยาบาลเพื่อแจกจ่ายแก่เจ้าหน้าที่
หมอและพยาบาล
จังหวัดนครศรีธรรมราช
พร้อมทั้งหน้ากากใส100ชิ้น
หน้ากากอนามัย200ชิ้น
มอบน้ำดื่มรพ.ละ200-300โหล
โรงพยาบาลในจังหวัดนครศรีธรรมราช
มีทั้งหมด30แห่ง

มอบน้ำดื่ม200โหลให้แก่
โรงพยาบาลป่าตอง จ.ภูเก็ต
มอบน้ำดื่ม200โหลโรงพยาบาลถลาง จังหวัดภูเก็ต
เพือแจกจ่ายแก่เจ้าหน้าที่หมอพยาบาล

มอบเจลสำหรับทำความสะอาด 99,9%
มอบหน้ากากกันละอองน้ำแมสอนามัย

โรงพยาบาลหัวหินและโรงพยาบาลชะอำ
หน้ากากใส100ชิ้น
หน้ากากอนามัย100ชิ้น
เจล100ขวด
เจลสำหรับเติม8ถุงใหญ่
รวมส่งน้ำดื่มหน้ากากใสหน้ากากอนามัย
เจลทำความสะอาดแก่โรงพยาบาลทั้งหมด37แห่ง

ไม่ใช่เงินของแม่ชีคนเดียวเงินจากทุกคนทั่วประเทศที่โอนมา
ตั้งแต่1-2-3-5-20-109-200-500บาทและเงินจากต่างประเทศสำเร็จเป็นประโยชน์แก่เจ้าหน้าที่หมอพยาบาล ขอขอบคุณทุกท่านที่ไว้ใจให้สร้างประโยชน์ในครั้งนี้

ร่วมด้วยช่วยกันทำให้เห็นรอยยิ้มใต้แมสของเจ้าหน้าที่
เราจะผ่านพ้นไปด้วยกัน

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

จดหมายถึงลูกรัก

จดหมาย

ถึงลูกรัก

เป็นอย่างไรบ้างลูกสบายดีหรือเปล่า แม่อยู่ทางนี้สบายดี
แม่คิดว่าลูกคงอยากจะออกจากบ้านชั่วโมงละหลายครั้งแน่ๆ

แม่อยากให้อดทนอย่าปรี๊ด ความโกรธไม่ได้
เปลี่ยนอะไรให้ดีขึ้น ชีวิตเหมือนการเดินทางแต่ละวันความคิดเดินทางอย่างเหนื่อยล้า พบเห็นแต่สิ่งที่ไม่พอใจ ไม่ได้อย่างใจ
ไม่มีใครทำร้ายเราได้นอกจากความคิดที่เกิดจากความโกรธทั้งนั้น

ในชีวิตแม่เกิดเรื่องเลวร้ายหลายครั้งหลายหน
แม่ผ่านทุกเรื่องด้วยการยอมแพ้
ไม่เคยคิดจะเอาชนะใคร
แม้ต้องมีชีวิตร่วมกันทุกวัน
ก็ไม่เคยคิดให้เหนื่อยใจด้วยการเอาชนะ

ต้องเดินทางกับคนเรื่องมากทุกเรื่อง
หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม่ไม่เคยเบื่อหรือรำคาญ
คิดว่าเราเปลี่ยนเขาไม่ได้
เปลี่ยนตัวเรายอมรับในความเรื่องมากของเขา
ด้วยความว่าง ไม่คิดว่าทำไมเขาอย่างนั้นอย่างนี้

อยู่กับคนพูดมากจงอดทนดูเขาให้เป็นอาจารย์
ความอดทนเป็นเกราะกำบังที่ดีที่สุด

เขาอยากจะเป็นตัวโกงเป็นพระเอกนางเอก
เป็นอย่างไร แม่ก็ต้องเป็นตัวของตัวเอง
ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไปแบกเรื่องของเขา
เวลาของเราหมดไปทุกวันเสียเวลาเปล่าๆ

ต้องอยู่กับคนเมา
ใช้ชีวิตอยู่ในแม่น้ำเดินทางตามน้ำขึ้นและน้ำลง

น้ำขึ้นต้องอยู่กับคนเมาจะทำอย่างไร
แม่ยอมเป็นคนพายเรือตามน้ำคนเดียว
น้ำขึ้นไม่ต้องออกแรงมากไม่นานก็ถึงจุดหมาย

รอให้คนเมาสร่างเมามาพายเรือน้ำลงไหลเชี่ยว ก็ต้องช่วยคนสร่างเมาพายเรือทวนน้ำขึ้นไปเสียแรงเสียเวลาหมดเวลา

ยอมเสียเปรียบเหมือนการยอมแพ้ ทำเองทุกอย่าง ใช้กำลังใจที่มีทุ่มลงไปไม่ต้องรอใครมาเป็นผู้นำ คือการเอาชนะตนเอง

อยู่กับคนรักเรามากๆ ขยับไปไหนไม่ได้เลย
อะไรที่มากไปไม่ใช่ความพอดี
เปลี่ยนเขาไม่ได้จงกอดเขาไว้ อยู่ใกล้ๆรักตอบให้อิ่มกันไปเลย เขาจะขยับไปไหนตามไปด้วย จะได้ไม่มีเรื่องทะลาะกัน

ในขณะที่โรคระบาดจับให้เราต้องอยู่ร่วมกันทุกวัน ขอให้ลูกมีสติทำหน้าที่ให้สำเร็จลุล่วง อย่าให้อารมณ์อยู่เหนือสติจะทำให้การอยู่ร่วมกันไม่มีความสุข

แม่ใช้เวลาตามความเป็นจริงไม่หลอกตัวเอง อยู่กับคนขี้เกียจเราต้องขยัน หากคิดว่ามึงไม่ทำกูก็ไม่ทำ ความยากจนอยู่ในใจเรานี่แหล่ะ มัวน้อยเนื้อตำ่ใจคนขี้เกียจจะได้อะไร ไม่ต้องรอ

แม่เขียนมาคุยให้กำลังใจทุกคนที่กักตัวอยู่ในบ้าน เอาสิ่งที่เคยเกิดขึ้นมาเขียนให้อ่าน
สิ่งไหนเป็นประโยชน์ก็เอาไว้ใช้ได้ตามสถานการณ์

ไม่มีชีวิตใครสมบูรณ์แบบยากดีมีจนล้วนมี
ปัญหาในใจทั้งสิ้น เพียงแค่ยอมรับเท่านั้น
เราจะรู้สึกได้ว่า ใจเบาสบาย

ความรักที่แม่มีดูได้จากตัวหนังสือ
อ่านหลายๆรอบนะลูกรัก

รักลูกเสมอ
จากแม่

แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

การได้มาซึ่งความสุขทางกาย …

การได้มาซึ่งความสุขทางกาย
ต้องอาศัยวัตถุ ต้องลงทุน ต้องยื้อแย่ง
แต่การได้มาซึ่งความสุขทางใจ
ไม่ต้องอาศัยวัตถุ ไม่ต้องลงทุนอะไร
เพียงทำใจให้สงบก็ได้พบสุขแล้ว

cr.อุทยานธรรมดงยาง

–แพ้ใจ—

ตอนอยากจะสงบก็ไม่มีเวลา
พอมีเวลาใจก็ไม่สงบ–แพ้ใจ—
ขี้เกียจสุดๆหงุดหงิดทุกเรื่อง–เบื่อ–

ไม่ทำใจเวลานี้จะทำเวลาไหน

หาอะไรทำอย่าให้มีช่อง
เวลาผ่านไปเร็วอย่าให้ใจมันดิ้นรน

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

จดหมายฉบับที่ 3

จดหมายฉบับที่3

ถึงลูกรักทุกคน

แม่ได้รับจดหมายที่ส่งมาแล้ว ดีใจที่ลูกตอบจดหมายหยิบมาอ่านหลายรอบ พร้อมทั้งได้รับหน้ากากกับเจลล้างมือ แม่แบ่งให้ทุกคนใช้ป้องกันตัวเอง ป้าแขกขอเยอะหน่อยลูกแกหลายคน

สมัยที่แม่เป็นเด็กอายุประมาณ7ขวบ
ยายเคยเล่าเรื่อสงครามโลกครั้งที่2ให้ฟังว่า
หากได้ยินเสียงหวอดังขึ้น ทุกคนต้องวิ่งไปอยู่ที่หลุมหลบภัย จนกว่าเสียงหวอจะดับทุกคนถึงจะปลอดภัย ยายเล่าว่าสงครามทำให้
น้ำมันตะเกียงที่เคยมีขายหาซื้อยาก
ก็ไม่ต้องจุดตะเกียงอยู่กันมืดๆ

ที่โจดขานกันมากก็เรื่องสะพานถูกทิ้งระเบิด
ที่เมืองกาญจนบุรีแล้วก็ที่กรุงเทพ

แม่ถามยายว่าแล้วสงครามครั้งที่1เกิดตอนไหนยายตอบว่ายายก็ไม่รู้เหมือนกัน !!
แม่หัวเราะที่ยายตลก

โรคโควิท19เหมือนสงครามโลกครั้งที่3

ปัจจุบันนี้เกิดสงครามที่มีอาวุธเป็นเชื้อโรคอยู่ในอากาศมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ต้องใส่หน้ากาก ต้องล้างมือ
ถ้าเราประมาทก็ติดเชื้อโดยง่าย

แม่ไม่เคยคิดว่าโรคระบาดจะทำให้ทุกคนต้องหลบภัยพร้อมกันทั่วโลก

โรคภัยไข้เจ็บครั้งนี้ อยู่ที่ความรับผิดร่วมกัน
หากทุกคนให้ความร่วมมือ สงครามครั้งนี้จะสิ้นสุดยุติในเวลาไม่นานนะลูก

แม่รู้ว่าการอยู่ร่วมกันเป็นเวลานานๆจะทำให้ลูกหงุดหงิด!! ลูกต้องมีสติอย่าโกรธ
โกรธไปแล้วก็ต้องหายโกรธเร็วๆ
เพราะความโกรธจะทำให้ลูกสติแตกและไม่สงบ มันจะทำให้จิตของลูกป่วยไปด้วย

น่าเห็นใจหมอกับพยาบาลทำงานกันไม่ได้หยุด เขาควรจะได้พักบ้างแต่มันเป็นหน้าที่
กลัวติดเชื้อจากคนป่วยกลัวแค่ไหนก็ต้องดูแล

หากลูกจะโกรธหรือหงุดหงิดให้ลูกคิดถึงการทำงานของหมอและพยาบาลทุกคนที่เขาเสียสละเพื่อพวกเรา
ลูกต้องอดทนเพื่อตนเองและผู้อื่นนะลูกรัก

เมื่อวานนี้ให้ป้านกไปส่งจดหมาย กลับมาเล่าให้ฟังว่ามีเจ้าหน้าที่คอยเอาที่วัดไข้มาจ่อที่หน้าผาก คนไหนวัดแล้วมีไข้เขาจะกักตัวไว้ ป้านกเล่าเสร็จก็ฉีดสเปย์แอลกอฮอรีบไปอาบน้ำด้วยสบู่ฆ่าเชื้อทันที

วันนี้แม่ให้ลุงนะเอาน้ำไปส่งที่รพ.หัวหิน400โหล มอบให้หมอกับเจ้าที่
ที่เขาทำงาน แล้วก็บริจาคให้มูลนิธิโรงพยาบาลรามา ไม่มากแต่เป็นทั้งหมดที่มี

แม่ว่าเราช่วยกันคนละเล็กคนละน้อย บริจาคมากๆคนก็ซื้อเครื่องมือแพทย์ได้
เงินจำนวนนี้คุณบอสเขาโอนเงินให้แม่ใช้ส่วนตัว เงินนอนอยู่ในย่ามแม่ก็ไม่เกิดประโยชน์ โอนไปทำประโยชน์กับรพ.ชื่นใจที่แม่ได้ทำ

ลูกขาดอะไรบ้างหรือเปล่า จะให้แม่ช่วยอะไรก็เขียนจดหมายมาบอกนะ มีทองหนักสามบาทอยู่อีกเส้นหนึ่ง เอาไปขายคงแบ่งกันได้หลายคน

เรื่องที่หลับที่นอนลูกเอาออกมาซักมาตากแดดบ้างนะ ความร้อนของแดดฆ่าเชื้อได้
เรามัวแต่กลัวมันเข้ามาหา ทีจริงเชื้อมันอาจ
สะสมจากในบ้านพอไปเจอละอองของโรคอาจทำให้เชื้อมันรุนแรงได้นะลูก ปลอดโรคจากในบ้านเราก่อนดีที่สุด

แม่เขียนจดหมายทุกวันด้วยความรักและความห่วงใยอย่ารำคาญหรื่อเบื่อแม่นะ เพราะโรคโควิท19 ทำให้แม่ต้องเขียนจดหมาย

รักลูกที่สุด
จากแม่

แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ