ให้ทรัพย์สมบัติทั้งแผ่นดิน ก็เปลี่ยนคน “อกตัญญู” ให้จงรักไม่ได้….

ให้ทรัพย์สมบัติทั้งแผ่นดิน
ก็เปลี่ยนคน “อกตัญญู” ให้จงรักไม่ได้

เดินทาง..บนความเห็นแก่ตัว..ไม่มีเวลา..ให้สุขใจ

ความอิจฉา..เหมือนมีสมบัติ..ที่ไม่มีโอกาสใช้
ท่ามกลางทะเลทราย..กระหายน้ำอย่างไร..ก็ไม่ได้ดื่มกิน
เห็นความมั่นคงของคนอื่น..เห็นแล้วใจสั่นคลอน

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 51 –พระมหาชนกตอนที่ 8–

พระมหาชนกตอนที่ 8

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 51

เมื่อเสด็จไปถึงที่แห่งหนึ่ง ได้พบเด็กหญิงเอากระด้งผัดทราย เล่น แล้วกำไลที่สวมอยู่ในมือข้างหนึ่งเกิดเสียงดัง ส่วนกำไลที่สวม อยู่ในอีกมือข้างหนึ่งไม่มีเสียงดัง

พระมหาชนกจึงตรัสถามเด็กว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เพื่อให้พระนางสีวลีและผู้ติดตามได้คติธรรมขึ้น มาบ้าง
เด็กหญิงตอบว่า

“กำไลมือที่มีเสียงดัง เพราะมันมี ๒ อัน มันจึง กระทบกัน ส่วนที่ไม่มีเสียงดังเพราะมันมีอันเดียว ก็เหมือนคนเรานั่น แหละค่ะ ถ้าอยู่ร่วมกันตั้งแต่ ๒ คนขึ้นไป ก็ย่อมกระทบกระทั่งกันบ้าง ถ้าอยู่คนเดียวก็สงบเงียบ เพราะไม่ไปกระทบกระทั้งกับใคร”

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 51 –พระมหาชนกตอนที่ 7–

พระมหาชนกตอนที่ 7

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 51

“ได้ยินว่า พระราชาของพวกเรา ทรงผนวชเสียแล้ว พวกเราจักได้พระราชาผู้ดำรงอยู่ในยุติธรรมเห็น ปานนี้แต่ไหนอีกเล่า”

แล้วต่างร้องไห้ติดตามพระราชาไป
ทั้งพระนางสีวลี เหล่าสนม และประชาชน ต่างพากันทูลวิงวอน ใคห้พระมหาชนกอยู่ครองราชย์ต่อไป แต่พระมหาชนกทรงหนักแน่น มั่นพระทัยในการออกบวช ได้เสด็จมุ่งหน้าสู่ป่าต่อไป ไม่ว่าใครจะ

ทูลวิงวอนอย่างไรก็ไม่สำเร็จ ชาติชายตัดสินใจทำอะไรอันดีงามต้อง เด็ดขาด จึงจะสำเร็จผล ถ้ามัยแต่เชื่อคำทักท้วงของเหล่าปุถึชนซึ่ง เต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัว ก็จะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 50 –พระมหาชนกตอนที่ 6–

พระมหาชนกตอนที่ 6

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 50

พระมหาชนกทรงตั้งพระทัยเจริญสมณธรรมอยู่ในพระตำหนัก ต่อไป จนเวลาล่วงไปถึง ๔ เดือน พระราชหฤทัยของพระองค์ได้น้อม ไปในทางบรรพชายิ่งขึ้น

ตอนนั้นพระองค์ทรงเห็นพระราชวังเป็นประ ดุจขุมนรกโลกันต์ โลกทั้งโลกดูร้อนรุ่มดั่งอยู่ในกองเพลิง พระองค์ ทรงมุ่งต่อบรรพชาทรงมีจิตนาการว่า

เมื่อไหร่หนอจะถึงกาลที่เราจะ ไปจากกรุงมิถิลาที่ตกแต่งสวยงามดังกับเมืองสวรรค์ แล้วไปสู่ป่าหิม พานต์ ทรงเพศเป็นบรรพชิตเสียที

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 50 –พระมหาชนกตอนที่ 5–

พระมหาชนกตอนที่ 5

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่ 50

บัดนี้ลูกได้นำ ราชสมบัติของพระบิดากลับคืนมาสมกับที่ตั้งใจไว้ได้แล้ว ขอให้พระ มารดาประทับอยู่อย่างเป็นสุขเถิด”

พระมารดาทรงปลื้มพระทัยมาก ทรงมองดูพระโอรสด้วยสาย พระเนตรที่แสดงถึงความพอพระทัย ทรงเข้าโอบกอดพระโอรสอยู่ นานทีเดียว จากนั้นทั้งสองพระองค์ก็ประทับนั่งเคียงข้างกัน ครู่หนึ่ง

พระมารดาก็ประทานพระโอวาทขอให้พระมหาชนกปกครองแผ่นดิน โดยธรรมเพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชนชาววิเทหรัฐทั้งปวง

พระมหาชนกทรงน้อมรับจะเป็นพระราชาที่ดีดำรงอยู่ในทศพิ ธราชธรรมอย่างเคร่งครัด

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่49 —พระมหาชนก ตอนที่ 4—

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่49

พระมหาชนกตอนที่ 4

“เธอจงวางเข็ม ทองนี้ไว้”
พระธิดารับเข็มทองไปวางไว้ที่หัวนอนบัลลังก์

พระมหาชนกทอดพระเนตรเข็มทองคำแล้วก็ตรัสว่า “ด้านนั้น เป็นหัวนอน”โดยทรงสังเกตด้านที่พระธิดาวางเข็มทองไว้ เหล่า อำมาตย์พากันทูลชื่นชมว่า “พระองค์ทรงเฉลียวฉลาดยิ่งนัก”

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่49 —พระมหาชนก ตอนที่3—

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่49

พระมหาชนกตอนที่3

มณีเมขลาพาพระมหาชนกไปถึงมิถิลานคร ก็วางลงบนแผ่นหิน ในสวนมะม่วงในพระราชอุทยาน บอกให้เหล่าเทพยดาในสวนช่วย ดูแลรักษาพระมหาชนกต่อไป ส่วนตนเองก็กลับขึ้นสู่ทิพยพิมาน

จะกล่าวถึงเรื่องราวในพระราชวัง ครั้นเมื่อพระโปลชนกเสด็จ สวรรคตแล้วได้ ๗ วัน แผ่นดินก็ยังว่างจากกษัตริย์ เพราะพระเจ้า โปลชนกไม่มีพระโอรส มีแต่พระธิดาองค์เดียว พระนามว่า “สีวลี เทวี”

อ่านต่อ

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่48 —พระมหาชนก ตอนที่2—

อ่านหนังสือวันละหน้า หน้าที่48

พระมหาชนก ตอนที่2

พวกเด็กก็จะร้องไห้วิ่งไป ฟ้องพ่อแม่ว่า ถูกไอ้ลูกหม้ายตีเอา เวลาเล่นกัน แล้วมีเรื่องทะเลาะ เบาะแว้งกันบ้าง ตามประสาเด็ก ๆ ก็เรียก พระองค์ว่า

“ ไอ้ลูกหญิง หม้าย ”

พระมหาชนกราชกุมารทรงนึกสงสัยว่า ทำไมเด็กพวกนั้นจึง เรียกเราว่า ลูกหญิงหม้ายบ่อย ๆ วันหนึ่งจึงทูลถามพระมารดาถึง เรื่องนี้ว่า
“ พระมาดาครับ ! ใครคือพระบิดาของลูกหรือ ”
พระมารดาตรัสลวงพระกุมารว่า

“ ท่านพราหมณ์นั่นไง ”

วันต่อ ๆ มาเมื่อถูกพวกเด็ก ๆ เรียกว่าลูกหญิงหม้าย พระกุมา รก็บอกเพื่อน เด็ก ๆ ว่า เรามีพ่อเหมือนกันนะ ท่านพราหมณ์นั่นไง เป็นพ่อของเรา พวกเด็ก ๆ เถียงว่านั่นไม่ใช่พ่อของเจ้าสักหน่อย เจ้าไม่ใช่คนมีพ่อ

อ่านต่อ