อ่านหนังสือวันละหน้า : ทุกข์ใจ

อ่านหนังสือวันละหน้า

ทุกข์ใจ

“แม่ช่วยหนูด้วย”

“ลูกรักเรื่องที่ผ่านมาแล้วคงแก้ไขอะไรไม่ได้
หนูจำคำแม่ไว้ดีๆนะคะ”

เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการรักษาศีล5
สวดพระธรรมที่พระพุทธองค์ทรงตรัสรู้ ทรงแสดงพระธรรมเทศนาครั้งแรกด้วยพระธรรมจักรกัปปวัฒนสูตร จนเกิดเป็นพระรัตนตรัยขึ้นในโลก

หนูต้องเริ่มต้นทำด้วยใจที่ศรัทธาในคุณพระศรีรัตนตรัย
หลังจากสวดเสร็จทุกครั้งให้น้อมถวายเป็นพุทธบูชา
แด่คุณพระศรีรัตนตรัย
ขอบุญที่ได้สวดพระธรรมจักรจงเป็นไปเพื่อประโยชน์ 
เพื่อความพ้นทุกข์

หนูต้องพยายามสวดทุกวันก่อนสวดสมาทานศีลห้าให้เรียบร้อย แล้วเริ่มสวด สวดให้เหมือนต้องทานข้าวสวดทุกวัน หนูจะรับรู้ด้วยตนเองที่เรียกว่าปัตจัตตัง ทำเองรู้เอง ทำแทนกันไม่ได้

ระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัยทุกวัน

ไม่มีของฟรีในโลก
อยากได้ก็ต้องลงทุน
ไม่นาน ความเบิกบานจะเกิดขึ้นที่ใจ

อย่ารอให้ทุกข์..ถึงมาสวด
ไม่มีความทุกข์ก็สวดได้

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณหาที่สุดมิได้

น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณหาที่สุดมิได้
ข้าพระพุทธเจ้า ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ 
และคณะบ้านเพชรบำเพ็ญ

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

คนดีแบบพุทธ

คนดีแบบพุทธ
คือคนที่มีความกตัญญูรู้คุณ
มีน้ำใจพร้อมช่วยเหลือเจือจาน
และมีความสามารถห้ามใจไม่เอาบาปตรงหน้า

ถ้าคนดี
เข้าไปในที่ที่มีแต่กลุ่มคนดี
ได้อยู่ท่ามกลางคนดีๆ
ก็จะเกิดความรู้สึกเข้าพวก
และเกิดอะไรดีๆร่วมกันอย่างเป็นไปเอง
เปรียบเหมือนแสงเทียนที่อยู่ด้วยกัน
ย่อมยังความส่องสว่างให้กว้างขึ้น

ถ้าคนดี
เข้าไปในที่ที่มีแต่กลุ่มคนพาล
อยู่ท่ามกลางคนพาล
ก็จะเกิดความรู้สึกแปลกแยก ขัดแย้ง
คนดีจะเหมือนลูกแกะในวงล้อมของฝูงหมาป่า
จะเป็นตัวตลกที่ปลุกเสียงหัวเราะเยาะให้ดังขึ้น
เปรียบเหมือนแสงเทียนกลางถ้ำไร้เทียนอื่น
ย่อมสว่างได้เพียงริบหรี่ในที่แคบ
พร้อมถูกความมืดรอบด้านเขมือบหมด

ถ้าคนดี
เข้าไปในที่ที่มีกลุ่มคนครึ่งดีครึ่งร้าย
อยู่ท่ามกลางผู้คนที่ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้
ยังไม่ตัดสินใจเลือกข้างขาวข้างดำให้จิตวิญญาณตน
คนดีก็อาจก่อความรู้สึกอยากดีตาม
เป็นแรงบันดาลใจให้อยากดีด้วยบ้าง
เพราะมนุษย์ทุกคนมีปีติกับความขาวจริง 
อยากเลือกข้างดีจริงอยู่แล้วเป็นทุน
เปรียบเหมือนแสงเทียนในที่ที่ยังไม่มีการจุดเทียนอื่น
ไฟจากเทียนเล่มเดียว 
จะสามารถเติมเปลวให้กับเทียนอื่น
นับหมื่นนับแสนไม่จำกัด

อะไรๆเป็นไปตามเหตุปัจจัย
อย่าตั้งความหวังไว้สูงจนท้อที่จะปีนขึ้นไปคว้า
อย่านึกว่าคุณเป็นแสงอาทิตย์ที่สาดสว่างได้ทั้งโลก
อย่านึกว่าคุณดีแล้วจะเผื่อแผ่ความดี
ให้คนได้ทั้งครอบครัว ให้คนทั้งที่ทำงาน
วันไหนคุณสิ้นหวัง อยากเลิกเป็นคนดี
แปลว่าวันนั้นคุณถูกกลืน 
เหมือนคนปีนเขาที่หมดแรง
แล้วถูกหุบเหวเบื้องล่างกลืนเข้าปากอันกว้างใหญ่ไป

ขอให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้า
ท่านทรงพ้นทุกข์เพียงพระองค์เดียว
ท่ามกลางคนพาลหลายร้อยล้านบนโลก ณ เวลานั้น
ท่านก็เลือกประทานทางพ้นทุกข์
แด่กลุ่มคนที่พร้อมจะเป็นบัณฑิตเพียงไม่กี่แสน
เส้นทางความพ้นทุกข์นั้น
ก็ปูทางให้คนหลายร้อยล้านคนบนโลกได้จนถึงวันนี้
แม้เวลาล่วงผ่านมาหลายพันปีแล้วก็ตาม

เมื่อระลึกอยู่เช่นนั้น
คุณจะเกิดกำลังใจ
แม้ช่วยให้คนอื่นดีตามไม่ได้
อย่างน้อยก็ไม่อ่อนแรง
พลัดหล่นลงเหวตามคนอื่นไปเป็นพอ!

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

เวลาของบุญหมุนเร็วมากไม่กี่วันจะออกพรรษา ความทรงจำตลอดพรรษานี้
เป็นสิ่งมีค่าที่สุด ทั้งเจ้าภาพและคณะแม่ครัว 

เสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆในทุกๆเช้าที่ยังมืดมาก ทุกคนร่วมแรงร่วมใจทำทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

ตื่นเช้าทุกๆวันทำให้หูอื้อ เรียกกี่ครั้งก็ไม่ได้ยิน เสียงเรียกเงียบลงเป็นเสียงหัวเราะแทน ไม่มีเสียงนินทา ไม่มีเสียงสรรเสริญ มีใจเป็นทุน มีบุญเป็นกำไร

ไม่น่าเชื่อว่าการทำอาหารจำนวนมากๆ
จะทำให้เกิดอารมณ์ขบขันได้เช่นนี้

ไม่มีเวลาพอที่จะโกรธเคืองใคร
ใครทำใครได้ 
แม่ครัวใหญ่ทำทุกเมนู วันละหลายเมนู
มีลูกมือคอยผัดคอยต้มและทอด

อุตสาหกรรมโรงทานจัดจ้านในย่านนี้ไม่มีใครจะมาตีคู่ได้ บางวันระยะทางที่ไปไกลมากต้องเสร็จแต่เช้ามืด ทำให้ทุกคนขึ้นรถด้วยใบหน้าที่ไร้คิ้วและปากที่ซีด ขึ้นรถได้ก็หลับไหล

รถจอดให้เข้าห้องน้ำทุกคนเริ่มมีสติ จองกระจกหน้าห้องน้ำ จัดการวาดคิ้วเขียนปากสีสดใส ราวกับคนละชีวิต
ต่างคน ต่างมีเทคนิคที่จะทำให้ตนเองสวยใสภายในเวลา10นาที

ผมน้อยก็เอาผมเทียมเสียบเข้าไป
ความมั่นใจเกิดขึ้นราวปาฎิหาริ์ย

ก่อนออกจากจากปั้มถ่ายรูปเป็นที่ระลึก
คนละหลายภาพ

ถึงวัดยังเงียบไร้ผู้คนมีเต็นซ์ตั้งเรียงรายติดชื่อเจ้าภาพโรงทาน

คณะใหญ่มาพร้อมรถหกเจ็ดคันลงมาจากรถ
โพสท่าถ่ายรูปกันก่อนค่อยยกของลงจากรถ

ตั้งร้านเรียบร้อยเข้ากราบพระประทานในโบสถ์
บอกกล่าวขอตั้งโรงทานถวายมหาสังฆทาน
เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่คุณพระศรีรัตนตรัย 
และเป็นผู้แทนเจ้าภาพทำอาหารถวายพระ

บางวันทุกอย่างพร้อมแล้ว แต่ทำอะไรไม่ได้ลืมตะหลิว 
ไม่เป็นไรกระบวยก็ใช้ได้ บางวันพร้อมแล้วมีแต่น้ำเชื่อม
ไม่มีลอดช่อง ไม่เป็นไรน้ำแข็งกับน้ำเชื่อมก็ได้

ไม่มีใครผิดในโรงทานแห่งนี้

ลงเรือลำเดียวกันแล้ว 
การให้อภัยสำคัญที่สุด

ความเชื่อใจเป็นพลังบางอย่าง
ที่ทำให้ทุกคนสบายใจที่จะเดินตาม

เมนูข้าวผัดแหนม

กระทะก็ร้อนได้ใจไข่ก็ตอกไม่ทัน
คนตอกไข่ไซค์เล็ก คนเตรียมแหนมไซค์ก็เดียวกัน 
ทำไปด้วยใจระทึกคนผัดข้าวยืนรออย่างใจเย็น 
ผัดข้าวกระทะละสามนาที 
ต่อให้เซียนมาตอกก็คงไม่ทัน5555

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ : ใจ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

ใจ

มีโอกาสสร้างบุญกับครูบาอาจารย์อย่างเต็มกำลังด้วยความรักและความศรัทธาในคุณพระศรีรัตนตรัย
ทำใจให้เป็นบุญทุกนาทีขณะที่ลืมตา

ตีหนึ่งตีสองเริ่มหุงข้าวทำกับข้าวไม่ใช่เรื่องง่ายกับการทำงานโดยไม่มีค่าตอบแทน ยกหม้อเบอร์60ที่มีอาหารเต็มปริบ ย่างหมูครั้งละ2,000ไม้
หั่นผักครั้งละร้อยกิโล ตักอาหารแพค
เป็นพันๆกล่อง และอีกมากมายในแต่ละวัน อดนอนและเหนื่อยล้า

บางวันต้องขนส่งอาหารเพื่อไปถวายมหาสังฆทานต่างตำบล ต่างอำเภอ
ขึ้นรถได้ก็หลับสลบ

เพราะเรามีความเชื่อเดียวกันจึงทำให้ทุกวันผ่านไปด้วยความเรียบร้อย

เชื่อในคุณของพระรัตนตรัยอย่างสิ้นสงสัย ทำให้ทุกคนเต็มใจร่วมกัน
อดทนเพื่อจะทำหน้าที่อุบาสกอุบาสิกา
ทะนุบำรุงพระสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญของโลกด้วยหัวใจ

ขาดคนหนึ่งคนใดก็ไม่ได้ เพราะความรับผิดชอบที่สัญญากันไว้ตั้งแต่เข้าพรรษา 

ความเชื่อใจในครูบาอาจารย์ทำให้ทุกคนอดทนเหนื่อยยากดูแลพระสงฆ์หมู่ใหญ่จำนวนมากทุกๆวัน

ถวายชีวิตเพื่อพระรัตนตรัย 

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเสียเวลาแสวงหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วทุกที่ ที่ร่ำลือว่าจะทำให้ชีวิตมีความสุข หลงทางอยู่นานแสนนาน ความสุขไม่มีจริง ความมั่นคงไม่มีจริง

ความจริงแล้วใจที่ไม่โกรธโลภหลงต่างหากที่ทำให้ชีวิตมีทุกข์น้อยลง 

เห็นโลกด้วยพระธรรม 
เห็นใจตนด้วยความอดทน 
สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ไม่ใช่ทรัพย์สินใดๆ
ลมหายใจ กับเวลาที่เหลืออยู่สำคัญยิ่ง

ยอมรับในกฎแห่งกรรม
ไม่คร่ำครวญกับทุกข์ใดๆ
ผ่านเรื่องร้ายเรื่องเลวมามาก
สุดท้ายที่ปัจจัตตัง รู้ทุกข์ อยู่กับทุกข์

พระไตรปิฎกเล่มใหญ่อยู่ในกายกับจิต
มีสัจจะ มีความละอายเกรงกลัวต่อบาป
รู้จักเสียสละ รู้จักให้ แค่นี้เท่านั้น

ปล่อยวางความคิดที่ยึดมั่นถึอมั่น
ให้อภัย ค่อยๆหยุดปรุงแต่ง

ใจที่ไม่โกรธโลภหลงเป็นความบริสุทธิ์

ความอ่อนน้อมถ่อมตน
เป็นอาภรณ์ประดับกาย

สุดท้ายใจที่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง
ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

ขออนุโมทนากับทุกๆคนที่อดทนร่วมกัน
ให้ทานรักษาเจริญสติปัฎฐานสี่แบบลืมตาตลอดพรรษา

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

อุปทาน

ทุกคนในคณะมีศรัทธาต่างๆกัน รับผิดชอบหน้าที่แต่ละแผนกสุดความสามารถ

วันเวลาผ่านไปรวดเร็วดั่งพลิกฝ่ามือ
นักสร้างบุญแต่ละแผนกต่างหวงแหนที่จะแบ่งปันให้ใครเข้ามายุ่งยากและปฎิเสธการช่วยเหลือ

กลายเป็นความทุกข์ใจที่ไม่มีคำอธิบาย
เริ่มไม่มีความสุขกับสิ่งที่ทำ
คนอยากช่วยก็ไม่เรียนรู้ ไม่ถาม
ความบาดหมางเริ่มเกิดขึ้นในใจ

แม่ชีต้องลงไปเทศน์ให้ฟังว่า 
ทุกคนที่รับผิดชอบแต่ละเรื่องถูกอุปทานครอบงำเอาแล้ว อุปทานหมายถึงความยึดมั่นถือมั่น หรือความโลภที่จะทำคนเดียวก้าวไม่พ้นกิเลสในใจ

เช่นสองคนนี้รับผิดชอบเรื่องหุงข้าว
หากวันหนึ่งคนอื่นโดดไปหุงข้าวแทน
สองคนที่เคยหุงข้าวต้องโกรธคนที่มายุ่งกับหม้อหุงข้าวอย่างไม่รู้ตัว

รู้ไม่ทันอารมณ์โกรธที่เข้าไปยึดติดในสิ่งที่ทำ การมีโอกาสมาอยู่ที่อุทยานธรรมดงยางมีสองเรื่องเท่านั้นที่ต้อง
ทำความเข้าใจ 

1 ข้าวของทั้งหมดนี้เป็นของญาติโยมร่วมบุญมาไม่ใช่ของ ของเรา
2 เรามีโอกาสมาทำให้สุกให้เสร็จเพื่อ
มีส่วนในบุญเท่านั้น

การทำงานร่วมกันต่างคนต่างยึดมั่นถือมั่นโลภเอาไว้เอาคนเดียวก็ไม่ถูกต้อง

กิเลสเรียกง่ายๆคือความโกรธโลภหลงนี่ล่ะ มันอยู่กับเรามาหลายภพหลายชาติติดเป็นนิสัย เป็นความเคยชิน
เมื่อยังไม่ปล่อยวางมีด ไม่ปล่อยวางตะหลิว กระบวย จะเป็นบุญได้อย่างไร

อย่าทำตัวให้การอยู่ร่วมกันมีปัญหา

บุญคือความสุขใจ 

บุญไม่ใช่ยึดไว้ตักคนเดียว 
ยึดไว้หั่นคนเดียว คนอื่นมาหยิบแล้วเราโกรธไม่ใช่บุญ

การขวนขวายในกิจที่ชอบย่อมเกิดประโยชน์เป็นอันมาก ความรับผิดชอบ
ในหน้าที่เป็นเรื่องน่ายกย่อง สำหรับจิตอาสาอย่างพวกเรา

ทำความเข้าใจเรื่องบุญกันอีกครั้ง
บุญคือความสุขใจ
บุญไม่ใช่ทำแล้วร่ำรวย

ความรับผิดชอบบางครั้งทำให้เห็นแก่ตัว ความยึดมั่นอยู่กับการกระทำทุกอย่าง อันนี้น่ากลัวเพราะเข้าใจเอาเองว่าเป็นความรับผิดชอบ

พรรษานี้ปฎิบัติธรรมแบบลืมตา อะไรมากระทบใจ กระทบกาย ก็อย่าเอาความโกรธตัดสินใคร พิจารณาใจเราไว้ดีๆ โกรธเพราะไม่ถูกใจ โลภเพราะยึดไว้หลงเข้าใจว่าเราถูก แบบนี้ยังไม่ผ่าน

ทำใจให้เบิกบาน

น้อมระลึกถึงคุณพระศรีรัตนตรัย ชีวิตมีโอกาสได้ทำบุญให้ทานด้วยใจที่ศรัทธา รักษาศรัทธาไว้อย่าให้อุปสรรคทางใจมาบั่นทอนสิ่งที่เรามี 

ศรัทธาตั้งมั่นไม่หวั่นไหว

รออ่านพรุ่งนี้นะคะ
ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

อ่านหนังสือวันละหน้า ณ.ศรีสะเกษ

ความเชื่อ

ทิ้งบ้านเพชรบำเพ็ญมาเข้าพรรษาที่อุทยานธรรมดงยาง ไม่เคยคลุกคลีกับคนภาคอีสานมาก่อนตลอดชีวิตที่ผ่านมา ได้มาเห็นความเป็นอยู่ของชาวบ้าน
สัมผัสได้ว่าทุกคนมีที่พึ่งเดียวกัน
ชาวบ้านมีวัดเป็นที่พึ่ง มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง

คนในวัยทำงานคนแก่คนเฒ่าคนสาวคนหนุ่มถือตะกร้าเข้าวัดเป็นร้อยเป็นพันคนถึงสองสามพันคน

คณะสงฆ์มีกิจกรรมลงอุโบสถ มีถวายมหาสังฆทาน
ครั้งละ20-40-60-100วัด โดยเจ้าคณะภาค10เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบลทำงานร่วมกัน กำนันผู้ใหญ่บ้าน
นายอำเภอร่วมมือทำกิจกรรมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ทำให้คณะติดตามของแม่ชีมีโอกาสได้ตั้งโรงทานถวายภัตตาหารแก่พระสงฆ์หมู่ใหญ่ตลอดพรรษา ด้วยความเมตตาของพระอาจารย์จรัน อนังคโน 

ท่านเห็นว่าคณะแม่ชีมีศรัทธาในคุณของพระรัตนตรัยจึงแนะนำให้ถวายภัตตาหารแก่พระสงฆ์ในเขตตำบลคลีกลิ้ง และอีกหลายจังหวัดในเขตติดต่อศรีสะเกษ ร้อยเอ็ด ยโสธร อุบลราชธานี
นครพนม สกลนคร มุกดาหาร

และออกโรงทานในงานบุญอัศจรรย์ต่างๆตลอดเวลาที่ได้อาศัยพักพิงอยู่ในอุทยานธรรมดงยาง

ได้ทำบุญทำทานกับญาติโยมที่มาร่วมถวายมหาสังฆทานเป็นจำนวนร้อยๆหมู่บ้าน หากฟังเขาเล่าคงไม่เชื่อ ว่าจะมีคนมาทำบุญมาฟังเทศน์กันมากมายขนาดนี้

แม่ครัวต้องตื่นตีหนึ่งตีสองเพื่อทำอาหารถวายพระและออกโรงทานจำนวนมาก 

การบริหารจัดการจึงเกิดขึ้นพร้อมความรับผิดชอบของแต่ละคนในคณะสามสิบห้าชีวิตเริ่มทำงานร่วมกัน

การทำงานโดยไม่มีค่าตอบแทนจะเป็นอย่างไรโปรดติดตามอ่านวันพรุ่งนี้นะคะ

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ

วันนี้วันพระแรม15ค่ำเดือน10ปีชวด

วันนี้วันพระแรม15ค่ำเดือน10ปีชวด
รักษาศีล สวดธรรมจักร เจริญกรรมฐาน แผ่เมตตา
ณ.วัดดงก้าวกัลยาราม
น้อมถวายลมหายใจเป็นพุทธบูชาแด่คุณพระศรีรัตนตรัย
————————————————-
ชีวิตนี้น้อยนัก
ไม่มีสิ่งใดเป็นอมตะ ทุกอย่างไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน
รดน้ำพรวนดินชีวิตด้วยความไม่ประมาท
วันพรุ่งนี้..จะมีหรือไม่ก็ไม่เสียดาย

ดร.แม่ชีทศพร วชิระบำเพ็ญ